Bańki Schröpfen (instrukcja użycia Schröpfen) są przeznaczone do wykonywania fizjoterapeutycznego zabiegu stawiania baniek oraz masażu próżniowego bańkami. Bańki wykonano z ekologicznie czystego plastiku medycznego, który nie wywołuje reakcji alergicznych na skórze człowieka. Bańki stosuje się przy stanach zapalnych narządów oddechowych: zapalenie oskrzeli, astma oskrzelowa, zapalenie płuc, zapalenie opłucnej, profilaktyka zastoinowego zapalenia płuc; przy ostrych i przewlekłych zapaleniach mięśni, neuromyositis, nerwobólach, zapaleniach nerwów i okołonerwowych, osteochondrozie; przy stłuczeniach i urazach, a także w kosmetologii przy leczeniu cellulitu i otyłości.
Cechą wyróżniającą baniek z plastiku, w porównaniu z tradycyjnymi bańkami szklanymi, jest brak konieczności użycia ognia, co sprawia, że zabieg fizjoterapeutyczny jest bardziej komfortowy i bezpieczny, ponieważ eliminuje ryzyko oparzeń i mikrourazów powstających wskutek wyszczerbień i nierówności krawędzi szklanych baniek. Próżnia w bańkach z plastiku powstaje poprzez zwykłe ściśnięcie gruszki bańki aż do zetknięcia się wewnętrznych ścianek i przyłożenie jej do ciała. Brak ognia eliminuje psychologiczny lęk przed zabiegiem, a możliwość dozowania próżni dzięki niepełnemu ściśnięciu gruszki pozwala stosować bańki u dzieci w każdym wieku. Z baniek z plastiku wygodnie mogą korzystać także osoby z całkowitą lub częściową utratą wzroku.
Stosowanie baniek dla poprawy kondycji organizmu znane jest od najdawniejszych czasów. Szerokie zastosowanie bańki zyskały w krajach Wschodu (Chiny, Tajlandia, Korea). Używane tam bańki miały różne kształty i rozmiary, a wykonywano je ze szkła, ceramiki, a nawet bambusa.
Podczas terapii próżniowej aktywizuje się obwodowe krążenie krwi, poprawia się odżywienie skóry i mięśni, likwidowane są zastoje w tkankach, zwiększa się wydalanie na powierzchnię skóry toksycznych i nie do końca utlenionych produktów przemiany. Dzięki próżni dochodzi do miejscowego napływu krwi i limfy do skóry z głębiej położonych tkanek, co wywiera odruchowy wpływ na naczynia narządów wewnętrznych. Ponadto w miejscu działania, wskutek powstającego przekrwienia (zaczerwienienia) skóry, tworzą się substancje biologicznie aktywne, stymulujące procesy metaboliczne i regeneracyjne.
Jak pokazuje praktyka, terapia próżniowa i masaż bańkami są jednymi z najskuteczniejszych fizjologicznych metod niemedykamentowego wspomagania organizmu, działających poprzez mobilizację jego własnych zasobów. Ta metoda leczenia pozwala szybko i bezpiecznie łagodzić zespoły bólowe przy wielu schorzeniach, a także im zapobiegać. Terapia próżniowa może być również stosowana jako pomocnicza metoda diagnostyczna. Zaobserwowano, że strefa największego przekrwienia odpowiada obszarowi bardziej widocznych objawów osteochondrozy, deformującej spondylozy oraz zastojów w mięśniach i tkance podskórnej.
Zastosowanie Każdy, kto choć raz poddał się zabiegowi stawiania baniek, wie, że po nim na ciele pojawiają się ślady. Plamy krwotoczne (ekstrawazaty) powstają na skórze lub błonach śluzowych w wyniku drobnych krwawień włośniczkowych spowodowanych strukturalnymi i funkcjonalnymi zmianami ściany naczyniowej. Wieloletnia praktyka terapii próżniowej pokazuje, że nawet przy stosowaniu maksymalnych wartości próżni nie dochodzi do naruszenia ciągłości ścian naczyń włosowatych, a pojawiają się jedynie punktowe krwawienia - ekstrawazaty. Zjawisko powstawania śladów po terapii próżniowej należy traktować jako ważny element diagnostyki i leczenia. Substancje zawarte w takim śladzie to nic innego jak składniki własnej krwi. Oznacza to, że terapia próżniowa jest formą autohemoterapii, sprzyjającą podniesieniu odporności u osób osłabionych i długo chorujących.
Sposób przeprowadzania zabiegu fizjoterapeutycznego „bańki”.
Podczas wykonywania zabiegu stawiania baniek pacjent znajduje się w pozycji leżącej lub siedzącej.
Dla lepszego przylegania baniek zaleca się posmarowanie skóry wazeliną borową lub olejem roślinnym.
Aby postawić bańkę, należy mocno ścisnąć palcami jej gruszkę mniej więcej pośrodku, szczelnie przyłożyć szyjkę bańki do skóry i puścić. Przy stawianiu baniek dziecku należy dozować próżnię poprzez niepełne ściśnięcie gruszki, uwzględniając wiek dziecka.
Liczba stawianych baniek zależy od rozległości schorzenia i budowy ciała, odległość między bańkami wynosi 4-5 cm. Czas trwania zabiegu stawiania baniek - 20-25 min., kuracja ustalana jest indywidualnie.
Po zakończeniu zabiegu należy zdjąć bańki, kolejno ściskając ich gruszki palcami.
Należy okryć chorego kocem i podać szklankę herbaty z cytryną lub maliną.
Sposób wykonywania masażu bańkami.
Masowaną powierzchnię smaruje się podgrzanym olejem roślinnym, kremem do masażu lub wazeliną. Ustawia się jedną lub dwie bańki, dozując siłę próżni przez ściskanie gruszki. Należy przy tym uwzględnić wrażliwość skóry pacjenta. Następnie przyssaną bańką wykonuje się ślizgowe ruchy masujące. Ruchy mogą być prostoliniowe, okrężne, zygzakowate. Czas masażu jest ustalany indywidualnie do momentu trwałego przekrwienia (3-10 minut).
Zabiegi wykonuje się codziennie. Liczba zabiegów zależy od stanu pacjenta i może wynosić 5-10.
Szczegółowo Po wykonaniu zabiegów pacjent potrzebuje odpoczynku w pomieszczeniu o temperaturze nie niższej niż 18 °C przez co najmniej pół godziny.
Przy osteochondrozie kręgosłupa wykonuje się ślizgowe ruchy masujące od odcinka lędźwiowego do kręgów szyjnych. Szczególną uwagę zwraca się na masaż stref przykręgosłupowych w odległości 2-3 cm od wyrostków kolczystych kręgosłupa. Ruchy są prostoliniowe, przy czym ku górze przesuwa się bańkę z naciskiem tak, aby przed bańką „szedł” fałd skóry, a ruchy w dół wykonuje się bez nacisku.
Przy osteochondrozie szyjnej wykonuje się bańką ruchy okrężne wokół siódmego kręgu (aby go znaleźć, należy pochylić głowę - będzie to najbardziej wystający kręg). Kierunek ruchu - zgodnie z ruchem wskazówek zegara, bez dotykania siódmego kręgu, liczba ruchów - nieparzysta (11-15). Następnie wykonuje się masaż mięśnia czworobocznego od głowy do barków.
Przy przeziębieniu, zapaleniu oskrzeli, zapaleniu płuc - masuje się od dolnych kątów łopatek do barków (na plecach), boczne powierzchnie klatki piersiowej, a także od wyrostka mieczykowatego mostka do lewego i prawego barku. Pod wpływem masażu bańkami odkrztusza się wydzielina, poprawia się oddychanie, obniża się temperatura ciała. Po zakończeniu zabiegu należy okryć chorego kocem i podać szklankę herbaty z cytryną lub maliną.
Przy zapaleniu mięśni lędźwiowych masuje się wzdłuż odcinka lędźwiowego, przy zapaleniu mięśni przedramienia masuje się mięśnie tylnej powierzchni szyi i pleców. Przy rwie kulszowej okolicy lędźwiowo-krzyżowej masuje się okolicę lędźwiową, a jeśli ból promieniuje do nogi, to także tylną powierzchnię nogi od dołu podkolanowego do fałdu pośladkowego.
Przy cellulicie wykonuje się masaż bańkami mięśni ud i pośladków. Przesuwanie bańki odbywa się ruchami okrężnymi, zygzakowatymi i prostoliniowymi (wszystkie rodzaje ruchów po 5-6 razy). Pod wpływem masażu bańkami dochodzi do mechanicznego rozrywania komórek tłuszczowych. Aby wzmocnić efekt, należy posmarować masowaną powierzchnię kremem antycellulitowym. Kurs masażu - 1 miesiąc. Uwaga! Nie wolno wykonywać masażu na wewnętrznej stronie uda, po operacji przepukliny i appendektomii.
W celu podniesienia odporności u osób osłabionych, długo chorujących, stosuje się metodę autohemoterapii, polegającą na przyłożeniu bańki do skóry pośladka na 30-60 sekund w trybie dużej próżni. Kuracja trwa 10 dni.
Masaż przy urazach stosuje się w celu normalizacji przepływu krwi i limfy, złagodzenia bólu, wchłaniania obrzęku i krwiaka, regeneracji i naprawy tkanek oraz normalizacji procesów utleniania i redukcji. Masaż rozpoczyna się powyżej miejsca stłuczenia (odruchowo-odwracająco), stopniowo schodząc na obszary przylegające do strefy urazu.
Dezynfekcję baniek przeprowadza się przez 2-krotne przetarcie w odstępie 10 min. serwetką z gazy lub perkalu nasączoną 3% roztworem nadtlenku wodoru z dodatkiem 0,5% środka myjącego typu „Lotos” lub 1% roztworem chloraminy.
Przeciwwskazania do stosowania - ogólne dla zabiegów fizjoterapeutycznych wykonywanych poprzez oddziaływanie na skórę pacjenta.
Eesti
English
Latviski
Lietuvių
Suomi
Русский
